| Beykoz
Vapuru, İskelesi |
VAPURUMU VERMİYORUM Vapurumu vermiyorum, Sinan
AKBAŞAK |
| ÜÇ
ESKİ DOSTA Bir sabah Üçkuyular iskelesine vardım. Orada üç aşina dosta rastladım. Gurbette olmanın hüznü ile belki, Üçü de birbirlerine yaslanmışlar Görmeyeli bir hayli yaşlanmışlar. Ortada memleketim Beykoz, Sağda Hasköy, solda karşı komşu İstinye Yıllarca boğazda dolaşıp durdular bitevive. Kim bilir kaç nesli bağırlarında taşıdılar, Kim bilir ne olaylar, ne anılar yaşadılar. Boğazın emektarları, körfeze hoş geldiniz, Bir sabah vakti bana çocukluğumu verdiniz. İşte
Üçkuyular İskelesi' ne gidip de boğazın üç emektar vapuru ile
karşılaşınca eski dostlara rastlamanın mutluluğu ve heyecanı ile
dudaklarımdan gayri ihtiyarı böyle dizeler döküldü. Bir boğaz
çocuğu olarak onlar bizim için hem boğaz panoramasının birer süsü,
hem vazgeçilmez ulaşım araçları, hem de keyif aldığımız, dostlarla
Bir de Eminönü, Sirkeci ya da Karaköy' de çalışan memurlar vardı. Onlar genellikle Beykoz'dan kalkan 7.40 vapuruna binerlerdi. Herkes birbirini tanırdı. Küçük memurlar da olsalar kim bilir kaç kuşak İstanbullu olan bu zarif insanlar tertemiz giyinirler, vapura bindiklerinde fötr şapkalarını çıkararak "sabah şerifleriniz hayırlı olsun" diyerek birbirlerini selamlarlar ve aşağı yukarı her gün aynı olan yerlerine otururlardı. Zira devamlı yolcuların yerleri belliydi, saygıdan kimse kimsenin yerine oturmazdı. Yol boyunca kahvelerini içerler, gazetelerine göz gezdirirler. Daha sonra da güzel Türkçeleri ile günlük olaylardan, politikadan, edebiyattan sohbet ederlerdi. O günlerde o vapurların bir kültürü vardı. Bu vapurlarla yolculuğa çıktığımız bir sabah bu sohbetlerden ünlü Romancımız Peyami Safa'nın vefatını öğrenmiştim. Çocuk kulağımla yol boyunca onun edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi edinmeğe çalışmıştım. O yıllarda boğazdaki yalılarda çok varlıklı insanlar oturmazdı. Sakinleri için onlar birer dede yadigârı evlerdi. Zor geçinseler, masraflarını zor karşılasalar bile her evde "aile yadigârı "diye sattırmamakta direnen bir aile büyüğü vardı. O yıllarda yaşayanlardan da her gün o vapurlar ile işe gidip gelen ve memuriyette çalışan insanlar vardı. Daha büyüklerimizden duyduğumuza göre vapurların kaptanları bile her yalıdan kimin vapura bineceğini bilir ve iskeleye yaklaşırken "haydi hazır ol "gibilerinden uzun bir düdük çalarmış. Önce yalılarda oturanlar değişti, sonra vapurdaki yolcular. Son yıllarda nostalji olsun diye bindiğimde ne o insanlardan ne o kültürden eser kalmadığını gördüm. Boğazdaki bazı iskeleler de yıkılmış, vapur seferleri de azaltılmış. Bizim emektarlar da her halde emekliye ayrılmış ve bazı emekliler gibi İzmir Körfezi' ne sığınmış. İşte kim bilir çocukluğumda kaç kez bağırlarında taşındığım o eski dostları Körfezde görünce o günlere uçup gittim. Eski dostlar Körfeze hoş gelmişler, şeref vermişler, sefalar getirmişler. Rabia
YAVRUTÜRK
|
| Peki, sonra
ne oldu ? M.
Osman AKBAŞAK |
|
BOĞAZ VAPURU Köprüden kalkar,
boğaz vapuru Çınarlar
mahzun Küçüksu'da Boğaz
vapuru Osman
AKBAŞAK |
|
Jak Deleon'dan
vapur üzerine
'Bir Tutam İstanbul' kitabından Jak Deleon İstanbul'un taşıdığı güzelliklerin yanında sakladığı ve sadece merakedenlerle paylaştığı anekdotları ve olaylarıyla da ünlüdür. Jak Deleon için bu anekdotlar İstanbul'u tanımak ve anlamak için olmazsa olmazdır. O'nun geçmişten günümüze sunduğu küçük bir hatıra bile ne değerlidir!. "Bilir miydiniz ki Üsküdarlı Digo Mustafa nam gazete müvezzii yaman bir koşucuydu; Boğaziçi vapuru Üsküdar'dan kalkarken gazete satarak koşmaya başlar, Kuzguncuk'ta vapura yetişir, Beylerbeyi'nde iner ve yine koşarak vapuru Çengelköy iskelesinde yakalardı. Böylece bir iskelede inip diğerinde binerek Çubuklu'ya varır, Çubuklu'dan Beykoz'a uzun ve duraksız bir koşu koparırdı. Beykoz iskelesine ulaştığında henüz yanaşmakta olan yandan çarklı vapura yüzünü döner, başındaki fesi kaşının üstüne bıçkınca yatırarak seslenirdi: Kaptan Baba! Nerede kaldın? Havadisleri yazıyor!" Şimdi ne Digo Mustafa kaldı, ne de yandan çarklı vapur. Ama bir demlerde ikisi de vardı ve Boğaziçi adı verilen gül bahçesine renk katarlardı."
|
Murat Ata Demiröz'den alınmıştır
Osman Akbaşak kart
Ebru Çine'den alınmıştır.
Sinan Akbaşak fotoğrafı
